ÇANAKKALE ECEABAT ALÇITEPE KÖYÜ

ÇANAKKALE / ECEABAT
ALÇITEPE KÖYÜ

Alçıtepe, Çanakkale ilinin Eceabat ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihi: Köyün adı kuzeyindeki tepede alçı taşı bulunmasındandır ayrıca Çanakkale savaşları askeri haritalarında bu tepenin elçi boba ismi vardır

Coğrafya: Çanakkale Eceabat ilçesine 21 km uzaklıktadır.

İklim: Köyün iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus: 690

Ekonomi: Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. son zamanlarda turizm ticareti yapılmaktadır

Muhtarlık: Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Muhtar: Mümin DEVRİLMEZ

Tel: 0286 844 60 45 Gsm: 0542 405 95 68 Ev: 844 60 25
E-Mail: alcitepekoyu@mynet.com

Altyapı bilgileri: Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur. Sağlık ocağı vardır,faal olarak hizmet vermektedir. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
Köy Restaurant: 150 kişilik kapalı, 500 kişilik açık alan, gruplara kahvaltı ve yemek, paket servisi vardır.

SALİM MUTLU MÜZESİ
Tel: 0286 844 61 35
Açık olduğu saatler: 08:00- 17:00 (her gün)
Ücretsizdir.

ALÇITEPE ÇANAKKALE SAVAŞLARI GALERİYESİ
Açık olduğu günler: 08:00- 17:00 (her gün)

Çanakkale-Eceabat’a bağlı Alçıtepe köyünde bir müze var. Türkiye’nin ilk özel Kurtuluş Savaşı Müzesi. Ya da Çanakkale Savaşları Müzesi. Ancak çevrede bu müzenin adı Salim Mutlu Müzesi olarak biliniyor... Müzenin adı, kurucusundan geliyor. Geçtiğimiz yıl gittiğimde müzesi vardı ama kendisi yoktu. 77 yaşında vefat etmişti.
Bakkal Salim Mutlu, çocukluğunda Çanakkale Savaşı’ndan kalma demir parçalarını toplayıp, hurdacıya satarmış; tıpkı köyündeki diğer çocuklar gibi... Mutlu’nun ‘üç-beş kuruş’ için Gelibolu Yarımadası’nı ‘çapalaması’, bakkal dükkanını açana dek devam etmiş. Mutlu’nun, askerden döndükten sonra ‘koca tarih’in ‘hurda’ niyetine eriyip gitmesine vicadını el vermemiş. Açtığı bakkal raflarının bir bölümünü tarihî eserlerin sergilenmesine ayırmış. “Bakkal Salim Mutlu Müzesi”nin temeli işte o tarihlerde atılmış. Kurşunla delinmiş bir sigara tabakasından, dağılmış bir tespihten geriye kalan birkaç boncuğa varıncaya kadar hiçbir hatırayı küçümsememiş. Köylüler de tarlalarından çıkan savaştan kalma buldukları ne varsa Salim Mutlu’ya vererek müzenin oluşumuna katkıda bulunmuşlar. O da kendisine savaş kalıntılarını getiren köyüleri birer paket çay, yağ, şeker vererek ödüllendirmiş. Tabancalar, tüfekler, şarapnel parçaları, mermiler derken bakkal dar gelmeye başlamış. Önce bakkalın yanındaki kahvehane boşaltılarak tek odalı bir müze haline getirilmiş. Sonra koleksiyonun bir kısmını Kocatepe Müzesi’ne bağışlamış Salim Mutlu. Ancak bu da çare olmayınca bir gecede kararını vermiş ve ‘bakkal’ levhasını indirerek yerine ‘müze’ tabelasını takmış.

İşte Türkiye’nin ilk özel savaş hatıraları müzesi olan “Bakkal Salim Mutlu Müzesi”nin kısacık öyküsü böyle... İki odalı 100 metrekareden daha büyük bu müzede neler var neler... Çanakkale’de birbirleriyle savaşan Türk, Fransız, Alman, İngiliz ve Anzak askerlerinin hatıraları yan yana sergileniyor. Onların savaşta kullandığı ateşli silahlar, el bombaları, kılıçlar ve mermiler şimdi raflarda barışı yan yana duruyor. Porselen telefon fincanları, hâlâ zarifliğini koruyan cam vazo, meşrubat şişeleri, bardaklar, asker fotoğrafları, er mektupları, su mataraları, onlarca kilo ağırlığında toplar, hiçbir ayrım yapılmadan saklanıyor. Silah reyonunun hemen yanında derman olmaya fırsat bulamadan sararan sargı bezleri ve hiç açılmamış cam ilaç şişeleri yerini almış. Onların bitişiğinde toprak altından çıkmasına rağmen sırrı bozulmamış İngiliz porseleni büyük su kapları, içki bardakları var. Kime ait olduğu bilinmeyen ve yine kim tarafından da kurşun yağmuruna tutulduğu belli olmayan delik deşik metal yemek tabakları ve bardaklar. Ve daha neler neler…

Savaşta belki de hiç yan yana gelmeyen birbirine ‘düşman’ olan subayların rütbeleri ve terfi belgeleri özenle dizilmiş. Nişan ve ‘üstün hizmet’ madalyaları gibi.

Yine tugaylarda ve birliklerde kullanılan zengin bir mühür koleksiyonu dikkat çekiyor. Türk posta mühürleri... Savaşa katılan her milletten çeşit çeşit, renk renk, model model düğmeler. Kimi Londra’da kimi Yeni Zelanda’da kimi de İstanbul’da yapılmış.

Pek çok insanın hayatı boyunca kullandığı en şık ve en anlamlı aksesuarlardan biri olan yüzüklere bile rastlamak mümkün. Ama söz mü, nişan mı evlilik yüzüğü mü belli değil... Dinlerin işareti olmuş, kötü anlarda güç ve cesaret verdiğine inanılan haç ve hilal şeklindeki takılar, kutsallığından olacak müzenin en gösterişli yerinde sergileniyor. Çeşitli ülkelere ait yüzlerce madeni paralar kullanılamadı, besbelli... Bölüklerin isimlerinin kazılı olduğu demir levhalar, birbirine bakıyor. Toprak altında bile işlemesi bozulmamış ayakkabı çekecekleri, farklı dillerde yazılı palaska tokaları gibi. Son kez hangi askerin ayakkabısını boyadığı tespit edilemeyen kundura cilası. Daha neler neler...

Görünüşü oldukça mütevazı; ama çevredeki müzelere göre de zengin bir birikimi olan Bakkal Salim Mutlu Müzesi’nin yerli ve yabancı pek çok konuğu oluyor. Daha önce hiçbir yerde görmedikleri savaş hatıraları karşısında duygulanan ziyaretçilerle Salim Mutlu arasında bugüne kadar ilginç diyaloglar da yaşanmış. Müzede yer alan asker künyesinden dedesinin ismine rastlayan ziyaretçilere, yine sergideki fotoğrafı dedesine benzetip, kendisindekiyle karşılaştırdıktan sonra ağlayan Anzak kadınına kadar, tanık olduğu pek çok olay yaşanmış. Salim Mutlu’nun müzede karşılaştığı bu manzaralar onu o kadar mutlu etmiş ki, yok olup gitmekte olan tarihi, gelecek nesillere aktarma vazifesini yerine getirmenin gururu içinde yaşama veda etmiş

Salim Mutlu’nun mirasını, daha doğrusu Çanakkale savaşının bütün hatırasını bugün eşi Fatma Mutlu yaşatıyor.